Դիլերներ
Արեւմտյան գրեթե բոլոր զարգացած պետություններն ունեն իրենց գլխավոր ավտոմոբիլային բրենդը` տվյալ երկրի ավտոայցեքարտը: Ֆրանսիայի դեպքում դա միանշանակ Renault մակնիշն է, որն ավտոմոբիլներ է արտադրում 1898 թվականից:
Փարիզյան միջազգային ավտոսրահի շրջանակներում լրագրողների մեծ խմբի համար կազմակերպվել էր հատուկ էքսկուրսիա Renault-ի տեխնիկական կենտրոն եւ Renault Classic կամ “ակտիվ թանգարան”, ինչպես իրենք են անվանում, քանի որ թանգարանի նմուշները գրեթե միշտ ակտիվ ճանապարհորդության մեջ են տարբեր աշխարհամասերում:
Սկսենք Renault-ի տեխնիկական կենտրոնից: Այստեղ մեզ խնդրեցին նկարահանումներ չիրականացնել, քանի որ դա համարվում է գաղտնի օբյեկտ: Կարելի է ենթադրել, որ խոսքը գնում է արդյունաբերական լրտեսության մասին, բայց քանի որ մեր խմբում չկային չինացի լրագրողներ, կարծում եմ, տվյալ պարագայում դա ավելորդ էր:)
Պետք է նշեմ, որ տեխկենտրոնի շենքը եւ տարածքն իսկապես տպավորիչ են: Կարելի է ասել, որ դա մի փոքրիկ բնակավայր է իր բոլոր մասնաշենքերով: Տեխնիկական կենտրոնը զբաղեցնում է մոտ 150 հեկտար տարածք, մասնաշենքերում կան 940 աշխատասենյակներ, եւ կենտրոնում աշխատում է մոտ 11.000 մարդ, 100-ից ավելի դիզայներներ տարբեր երկրներից, որոնց համար նախատեսված են բավականին լավ պայմաններ, 10.000 տեղանոց ավտոկանգառ, 7 ռեստորան, 2 մանկապարտեզ աշխատողների փոքրիկների համար: Մի խոսքով, աշխատակիցների համար ստեղծված են բոլոր պայմանները:
Renault-ի տեխնիկական կենտրոնն ընկերության հպարտությունն է: Հենց այստեղ են ծնվում նոր մոդելները, նոր տեխնոլոգիաները եւ նոր մտքերը, որից հետո դրանք կենսագործվում են տարբեր բազմաթիվ բաժիններում, ստեղծվում են նախատիպերը, անցկացվում են փորձարկումներ եւ հաստատվում է արտադրության մեկնարկը:
Բավականին հետաքրքիր էր նաեւ Renault-ի տեխնիկական կենտրոնի հատուկ հետազոտական բաժինը, որտեղ Renault-ի աշխատակիցները մանրամասն հետազոտում էին մրցակիցների մոդելները, նորարարությունները եւ նոր տեխնոլոգիաները: Կենտրոնում գտնվում են տարբեր արտադրողների մոտ 200 ավտոմեքենաներ եւ հազարավոր պահեստամասերի նմուշներ, որոնք շատ մանրակրկիտ ուսումնասիրվում են ու դասավորվում համապատասխան բաժիններում: Դիզայներները, տեխնիկները կարող են մանրամասն ուսումնասիրել, թե ինչպե՞ս են մրցակիցները կարողացել նման դասի մեքենայի քաշը թեթեւացնել 100 կիլոգրամով, ի՞նչ նյութեր են կիրառել ներքին հարդարման համար, ինչի՞ հաշվին է հաջողվել ապահովել բարձր անվտանգության:
Ինչպես մեզ հավաստացրին, նրանք չենք կրկնօրինակում, այլ պարզապես հետազոտում են ու փորձում հասկանալ մրցակիցների տեխնոլոգիաները: Նույնը, ի դեպ, անում են Renault-ի մրցակիցները: Պարզվում է, որ կարելի է այդ ուսումնասիրություններով եւ մեքենաներով փոխանակվել նաեւ մրցակիցների հետ, օրինակ նման համագոծակցության փորձ կա KIA-ի եւ Ford-ի հետ:
Այս հագեցած օրվա մեր հաջորդ կանգառը Renault Classic թանգարանն էր, որով շատ են հպարտանում Renault-ում: Այստեղ հատուկ պայմաններ են ստեղծված հին մեքենաները վերականգնելու համար: Հաստոցները, սարքավորումները հենց ցուցասրահում են, ինչն առավել ցայտուն ցույց է տալիս, թե ինչ ուշադիր են ընկերությունում այս հին մեքենաների խնամքի համար, որոնցից շատերն աշխատում են:
Այս յուրահատուկ թանգարան-ավտոտնակում ներկայացված են այն մեքենաները, որոնցով Renault-ն հպարտանում էր անցյալում: Մինչեւ 2-ր համաշխարհային պատերազմը Renault–ն թողարկում էր պրեմիում դասի մեքենաներ, հատուկ մեքենաներ էր պատրաստում նույնիսկ Ռուսաստանի ցարական ընտանիքի համար: Եվ ավելի ժամանակակից մոդելները հատուկ ուշադրության կենտրոնում են: Թերեւս, Renault-ի ամենամեծ հպարտությունը Ֆորմուլա-1-ի հաղթող մեքենաներն են:
Ցանկացած ավտոարտադրող ունի իր հաջողությունները եւ անհաջողություները եւ հենց հաջողված եւ ամենագեղեցիկ ավտոմեքենաներն են ցուցադրվում թանգարաններում: Renault-ի դեպքում այդ թանգարանը կոչվում է Renault Classic, որտեղ եւ ներկայացված են ընկերության հպարտության առարկաները:
Տեղեկացնենք նաեւ, որ հոկտեմբերի սկզբին գործարկվեց նոր` www.renaultclassic.com կայքը, որը նվիրված է Renault Classic ակումբի գործունեությանը: Բացի Renault-ի դասական ավտոմեքենաների մասին տեղեկատվությունից, նոր կայքը պետք է ամրապնդի կապը Renault-ի եւ Renault եւ Alpine ավտոմեքենաների սիրահարների ակումբների միջեւ:
Ծանուցումներ
Ծանուցումներ ստանալու համար անհրաժեշտ է մուտք գործել Ձեր հաշիվ։